Een slordige vijf jaar geleden maakte ik tijdens het bevrijdingsfestival in Assen in plaats van live cartoons live centsprentjes. Op een groot vel papier een tweeregelig rijm met een tekening. Zo ook eentje van de burgemeester.

Deze vorm was een experiment, maar heb ik ondertussen vaker toegepast. En ga ik vaker toepassen. De gelijkenis met de persoon is zelden heel treffend – dat is nu eenmaal niet mijn sterkste kant – maar met het rijmpje en wat omgevingsbeeld wordt het toch nog wat. Plus het feit dat het ter plekke gemaakt wordt.

Het is geen pensioenplaat, het is geen karikatuur, het is geen centsprent. Hoe noemen we zoiets? Impressieprent? Nou ja, u weet wat het is. Het beestje hoeft geen (eigen, unieke) naam te hebben. Trefwoorden: tekening, ter plekke gemaakt, tweeregelig rijm, persoon plus situatie. Vraag naar de voorwaarden.