Bij de zomerborrel van broodfonds Het Zuidenveld gisteravond kwam het weer ter sprake: ik teken nooit zomaar wat. Het is altijd ergens voor.

Maar. De laatste keer dat ik zomaar wat tekende, werd dat het boek Broertje. En dat beschouw ik wel als mijn beste werk. Omdat het méér was dan alleen het boek. Het was ook de boekpresentatie in Toldijk en de mailtjes van belangstellenden, waaronder eentje uit Canada. Toch komt het nooit bij me op om zomaar wat te tekenen. Die ene keer dat ik het dus wel deed was dat een bewuste keuze, niet ‘spontaan’ of ‘geïnspireerd’ of zo. En was het stiekem toch ergens voor: mezelf.

Ja, zo’n zomerborrel met bijbehorende interacties met andere zelfstandig ondernemers, onder het genot van een hapje en een drankje, op een zwoele avond, zet je aan het denken.

Het logo van het broodfonds heb ik trouwens ook gemaakt. Een vreemde eend in mijn oeuvre, maar wel eentje die ik leuk vind.